Mehmet Âkif, İtiraf isimli dörtlüğünde: “Safahât’ımda, evet, şi’r arayan hiç bulamaz;/Yalınız, bir yeri hakkında “hazin işte bu!” der./Küfe? Yok. Kahve? Hayır. Hasta? Değil. Hangisi var ya?/Üç buçuk nazma gömülmüş koca bir ömr-i heder!” der. Bu satırlar bir tevazu ifadesi olduğu gibi Âkif’in şiirleriyle bütünleştiğinin de beyanıdır aslında. Bu açıdan bakıldığında onun şiirini hayatından ayrı düşünmemek gerektiği ortaya çıkar. Orhan Okay, Mehmet Âkif, Bir Karakter Heykelinin Anatomisi isimli kitabında Âkif’i böyle bir bütünlük içerisinde değerlendirir.

Korona virüs yüzünden okullar kapatılmış, uzaktan eğitime geçilmişti. Mahmut Hoca, öğrencilerin yokluğunda rahat etmesi gerekirken meslek hayatının en yoğun yıllarını yaşıyordu. En büyük sıkıntı öğretmen kadrosunun çok yaşlı olması, EBA’yı kullanamamaları, Zoom’a bağlanamamalarıydı. Felsefe öğretmeni Akil Hoca’nın gözleri iyice zayıflamış, tarihçi Paşa Nuri’nin kulakları duymaz olmuştu, Külyutmaz “Bana kimse kül yutturamaz ben adamı internetten bile enselerim.” dese de Hababam Sınıfı tarihinde çekmediği kopyayı uzaktan eğitimde çekiyordu. Bazıları soru sorulduğunda tıpkı cevap veriyormuş gibi sadece dudaklarını kıpırdatıyordu, bazıları ise hiç kımıldamadan duruyordu. Külyutmaz, öğrencilerin soruyu cevapladığını veya ekranın donduğunu sanıyor, bilgisayarının ayarlarıyla oynuyordu. Kimisi bunlarla da uğraşmıyor, daha önceden telefona çektiği videoyu bilgisayar kamerasının önüne koyup keyfine bakıyordu.

Derginin bu sayısında Mehmet Pektaş'ın yanı sıra Abdurrahim Karakoç, Ercan Sağlam, Abdullah Türk, Tacettin Şimşek, M. Nihat Malkoç, Ahmet Alan, Abdullah Karabacak, Halit Yıldırım, Yasin Şen, Hilmi Kınalı, Haydar Ali Nacar, Mehmet Osmanoğlu, Salman Kapanoğlu, Tayyib Atmaca, Zekeriya Çakabey, Osman Gazi Turaç, Metin Özarslan ve Mehmet Bircan'ın yazı ve şiirleri yer alıyor.

Doktor Keçi’nin muayenehanesi ormanın ortasındaki yaşlı ağacın kovuğundaydı. Ormanın tek doktoru olduğundan yaralanan ve hastalanan tüm hayvanlar ona geliyordu. Korona virüs salgını başladı başlayalı Doktor Keçi’nin işi daha da zorlaşmıştı. Her ne kadar ormanda henüz hiç korona virüs vakası görülmemiş olsa da Doktor Keçi teyakkuzdaydı. Ateşi, çıkan burnu akan, kendini halsiz hisseden ve koronaya yakalandığını düşünen hayvanların ne zaman gelecekleri belli olmadığından aylardır evine gitmiyor, bir ağaç kovuğunda yatıp kalkıyordu.

Derginin bu sayısında Mehmet Pektaş'ın yanı sıra Âşık Veysel, Âşık Kara Mehmet, Muzaffer Uslu, Şükrü Ünal, Tacettin Şimşek, M. Nihat Malkoç, Ali Rıza Kaşıkçı, Musa Serin, Halit Yıldırım, Dursun Yeşil, Hilmi Kınalı, Leyla Yıldırım (Leylican), Hacı Musa Tuncer, Mehmet Aluç, Niyazi Karabulut, Osman Gazi Turaç ve Tayyib Atmaca'nın yazı ve şiirleri yer alıyor.