Cengiz’in emlak ofisi yangından mal kaçırır gibi bir gecede taşınmıştı. Bir masa birkaç sandalye birkaç da ıvır zıvırdan ibaret olan malzemeler Mert’in pazarcılık yapan amcaoğlunun panelvan minibüsüne rahatlıkla sığmıştı. Yeni ofis biraz arka sokakta gibi görünse de çok işlek iki caddenin arasındaydı. Tarifi çok kolay olmakla birlikte, tarifsiz de kolay kolay bulunamayacak bir konumdaydı. Yani tam Cengiz’i istediği gibi… Binanın giriş katında sıra dükkânlar vardı. Üst katta Cengiz’in ofisi ile birlikte bir muhasebeci, bir turizm acentesi, bir diş kliğini, bir psikolog, bir kuaför, bir de emlakçı vardı. Daha üst katlar ise daireydi. Cengiz, has elemanı Mert sayesinde bulduğu yerine ilk gelişinde kapılardan birinde Önder Emlak yazısını görünce bir an duraksamıştı. Elemanıyla göz göze gelmiş ve bir süre sonra her ikisinin de yüzünde aynı sinsi tebessüm belirmişti. Bu sırada hiç dudakları kıpırdamadığı hâlde aralarında şöyle bir diyalog bile geçmişti: Cengiz içinden: “Kim lan bu Önder Emlak?” diye sordu. Mert de

Derginin bu sayısında Mehmet Pektaş’ın yanı sıra Faruk Nafiz Çamlıbel, Aslan Avşarbey, Tacettin Şimşek, Nurgül Kaynar Yüce, M. Nihat Malkoç, Halit Yıldırım, Ertuğrul Çoban, Musa Serin, Memik Kömekçi, Hacı Musa Tuncer, Mehmet Osmanoğlu, Ercan Sağlam, Salman Kapanoğlu, Mustafa İmir, İlyas Kılıçaslan, İlqar İmamverdiyev, Tacettin Şimşek, Tayyib Atmaca’nın yazı ve şiirleri yer alıyor.

(Açıkkara yayın ilkeleri gereği bu bölümdeki bazı yerler “bip”lenmiştir.) Cengiz misafirlerini ofisine alırken gözlerini yumup tıpkı bir çiçeği koklar gibi derin derin birkaç nefes çekti. Bu harekete anlam veremeyen Yancı Mert patronuna sokuldu. “Abi, hayırdır ne kokusu aldın?” Cengiz’in yüzünde güller açmıştı, yönünü Mert’e doğru dönüp ellerini ovuşturdu: “Para kokusu oğlum para!” Mert, biraz daha dikkatli baksa patronunun gözlerinde tıpkı çizgi filmlerdeki gibi dolar işaretlerini görecekti. Cengiz, para kokusunu özel eğitimli köpekler gibi en az kırk metre öteden alırdı, onun süper güçlerinden birisi de buydu. Daha önceden tanıdığı ve çeşitli işlerini gördüğü Bekir Usta, Sıvacı Abdullah, Kahveci Süleyman ve Hamdi’nin maddi durumlarını biliyordu. Bu yüzden para kokusunun kendi hâlinde bir emekli gibi görünen ama tam bir kirli çıkı olan Rasim Bey’den geldiğini anlamıştı. Hatta süper güçleri sayesinde onun yakın zamanda hanım tarafından sağlam bir mirasa konduğunu bile tespit etmişti. Ağzından salyalar aka aka

Derginin bu sayısında Mehmet Pektaş’ın yanı sıra Namdar Rahmi Karatay, Mehmet Gözükara, Tacettin Şimşek, Nurgül Kaynar Yüce, M. Nihat Malkoç, Halit Yıldırım, Kadir Köse, Mehmet Osmanoğlu, M. Hanefi Yılmaz, Hikmet Kızıl, Memik Kömekçi, Mustafa İmir, Yemliha Gürlek, Hacı Musa Tuncer, Haşim Kalender, Ramazan Yıldız ve Cahit Can’ın yazı ve şiirleri yer alıyor.

Sıradaki haber kiracı ve ev sahipleriyle ilgiliydi. Spiker sözlerine şöyle başladı: “Ev sahiplerinin beklediği müjdeli haber geldi. Kira vergisi zammı son anda iptal edildi. Bu düzenleme, ev sahipleri için büyük bir mali yük anlamına geliyordu.” O ana kadar önündeki bulmacayla uğraşan kahvehane müdavimlerinden Rasim Bey, kiracı ve ev sahipleriyle ilgili haberi duyunca bulmacayı bırakıp televizyona döndü. Ekrana gelen Meclis, apartman ve daire görüntüleri eşliğinde haber sunumu devam ediyordu: “Son anda iptal edilen kira vergisi zammı, ev sahipleri için büyük bir rahatlama sağladı. Kanun teklifinden tamamen çıkarılan bu düzenlemeyle…” Rasim Bey haberin bitmesini beklemeden ayağa kalktı. Ekrana doğru elini sallayarak, “Tüküreyim müjdenize, laf olsun torba dolsun. ” dedikten sonra tekrar bulmacaya eğildi