Kolpacılık Sanatı El Kitabı’nın yazarı ve Kolpacılar Birliği Onur Ödülü sahibi Cengiz, kendisine atılan konuma geldiğinde Mert ve Mert’in amcasının oğlu Taylan onu bekliyordu. Daha ilk defa karşılaşmalarına rağmen Taylan ağzını yüzünü eğerek, “Naber Cengo?” diye lafa girdi. Gece hayatı, her türlü nane derken karşısındakilerin konuşmasına bile fırsat vermeden muhabbeti üçüncü dakikasında bel altına indirdi. Cengiz süper güçleri sayesinde bu pervasız, patavatsız, cıvık, yılışık, gevşek adamın gözlerinden beynine doğru giriş yaptı. Boş şişeleri, pizza kutularını, ambalaj artıklarını, poşetleri, ortalığa atılmış kıyafetleri, ayakkabıları, iddia kuponlarını, at yarışı gazetelerini, tabağı çanağı itekleyerek birkaç adım ilerledi. İçerisi zaman zaman televizyonlara çıkan çöp evlerden farksızdı. Bozuk yemek, alkol, çorap ve daha bin bir türlü kokuyla karışık yoğun duman da cabası…

Derginin bu sayısında Mehmet Pektaş’ın yanı sıra Âşık Veysel Tayyib Atmaca, Mehmet Gözükara, Tacettin Şimşek, Aslan Avşarbey (Mülkî), M. Nihat Malkoç, Hızır İrfan Önder (Sükûtî), Halit Yıldırım, Tacettin Çetin, Feyzullah Arslan, Kadir Köse, Hacı Musa Tuncer, Ali Armut, Salman Kapanoğlu, Ozan Fuat Bostancı, Mustafa İmir, Nurgül Kaynar Yüce, Leyla Yıldırım’ın yazı ve şiirleri yer alıyor.

Cengiz’in kısmeti Aysel’le yüzleştikten sonra âdeta bağlanmıştı. Hangi işe elini atsa kuruyordu. Koskoca semtten tek bir iş bile alamıyordu artık. Gördüğü boş dairelerin, dükkânların, arsaların sahiplerine ulaşıyor, müşterisinin hazır olduğunu söylüyor, yalanı yalana ekliyor, çeşit çeşit numaralar çeviriyor ama bir türlü mülk sahiplerinden yetki alamıyordu. Ne hikmetse çaldığı her kapı daha önceden Aysel tarafından görüşülmüş, anlaşılmış çıkıyordu. Aysel bacak kadar boyu, türlü türlü huyuyla tüm semti avucunun içine almış gibiydi. Bununla kalsa iyi. Cengiz’in diğer semtlerdeki gayrimenkul portföyü de günden güne eriyordu. Tüm müşterileri çeşitli bahanelerle gayrimenkullerini satmaktan, kiralamaktan vazgeçiyorlardı. Kimisinin Almanya’dan oğlu geliyor, kimisi kendi oturmaya kalkıyor, kimisi de tadilat yaptıracağını söylüyordu.

Derginin bu sayısında Mehmet Pektaş’ın yanı sıra Âşık Yunus, Mehmet Gözükara, Bekir Oğuzbaşaran, Tacettin Şimşek, Nurgül Kaynar Yüce, M. Nihat Malkoç, Musa Serin, Halit Yıldırım, Erol Koca, Hakan İlhan, Yemliha Gürlek, Haydar Ali Nacar, Salman Kapanoğlu, Ali Armut, Hacı Musa Tuncer (Ozan Azâbî), Nuri Kahraman, Mustafa İmir, Memik Kömekçi’un yazı ve şiirleri yer alıyor

Cengiz kâbusu hâline gelen emlakçı Aysel’le sonunda yüz yüze gelmişti. Aysel teklifsizce ofisteki koltuklardan birine otururken Cengiz’in iki omzunda iki küçük Cengizcik daha peyda oldu. Kafasında iki boynuz, arkasında bir kuyruk, omzunda kırmızı pelerin, elinde de ucu çatal bir mızrak bulunan sol taraftaki Cengizcik, “Bunca zamandır gözünde büyüttüğün bu yer cücesi miydi lan! Tüh senin kalıbına!” derken beyaz kıyafetli sırtında iki kanat bulunan sağdaki Cengizcik, “Cengiz bu senin bildiğin insanlara benzemiyor, aman dikkatli ol; sonra pişman olma.” diye yalvarıyordu. Soldaki Cengizcik, sahibine uzun bir küfür savurduktan sonra, “Ulan bir de üçkâğıtçılığın, sahtekârlığın ordinaryüs profesörüyüm diye geçinirsin. Onca süper gücün var. Bu kadını bu pasajda barındırırsan adam değilsin!” diyordu. Sağdaki kanatlı Cengizcik, “Yalvarırım bu defa olsun beni dinle. Herkes seni bu kadına karşı uyardı. Burayı tutarken Aysel’e sormadın mı, dediler. Bak aklını başına al.”