Göz aydınlığı olarak çocuk: İslam medeniyeti, insanı eşref-i mahlûkat olarak görerek ona en saygın yeri vermiştir. Bu anlayış içerisinde hayatını idame ettirmek için başkalarının varlığına ve himayesine muhtaç olan çocuklar apayrı bir öneme sahiptir. İslam dini, insanları gayrimeşru ilişkilerden men ederken evlenip çocuk sahibi olmayı teşvik eder. Ahlakın muhafazası ve neslin devamı için evlilik yaşına gelenlerin evlendirilmesini tavsiye eden Hz. Peygamber (sav), kıyamet gününde ümmetin çokluğu ile iftihar edeceğini bildirir. İslam medeniyetinde birtakım sağlık sorunları sebebiyle çocuk sahibi olamamak hiçbir zaman utanılacak bir durum olarak görülmezken Kur’an-ı Kerim’de çocuk sahibi olmanın hem büyük bir nimet hem de büyük bir imtihan sebebi olduğu vurgulanır. Bu imtihanın bir boyutu da sevgi ile ilgilidir.

Emekli olduktan sonra her gün çarşıya inip belediyenin önündeki banklarda vakit öldürmeye başladım. Benim gibi maaşından başka geliri olmayan pek çok emekli kahveye mahveye gitmeyip gününü burada geçiriyordu. Susayanlar, buradaki hayrattan suyunu içiyor; sıkışanlar, ücretsiz belediye tuvaletini kullanıyordu. Akşam da belediye otobüsüne 65 yaş kartlarıyla ücretsiz binip evlere dağılıyorduk. Daha ne isteyelim! Geçen gün bankta oturup tespih şakırdatırken iki delikanlı geldi yanıma. İkisi de üniversite öğrencisiymiş. Bir anket yapıyorlarmış: “Yardımcı olur musunuz?” dediler. Parti, pırtı meselesi soracaklar zannettim. Şöyle içimi bir dökerim düşüncesiyle “Olur.” dedim.

Derginin bu sayısında Mehmet Pektaş'ın yanı sıra Mehmet Akif Ersoy, Tacettin Şimşek, Tayyib Atmaca, M. Nihat Malkoç, Hacı Musa Tuncer, Nurgül Kaynar Yüce, Mehmet Baş, Celil Çınkır (Delibal), Halit Yıldırım, Salman Kapanoğlu, Mustafa İmir, Ali Kemal Yiğit, Ercan Sağlam, Mehmet Osmanoğlu, Şamil Bozoklu ve Osman Gazi Turaç'ın yazı ve şiirleri yer alıyor.

Denizli'nin Çivril ilçesinde kitap şenliği düzenleniyor. Mehmet Pektaş, 5-9 Aralık tarihleri arasında gerçekleştirilecek olan şenliğin ilk gününde okurlarıyla buluşacak.

Sakar Şakir’in sakarlığı yüzünden çıkan yangın epeyce bir hasara yol açmıştı. Yangında Şakir’in bakkal dükkânıyla birlikte apartmanı da kül oldu. O da ister istemez Kayseri’ye dönmek zorunda kaldı. Şakir’in gidişiyle rahat bir nefes alan Arap ve kahvesinin müdavimleri, yangın haberini gazeteden okumuş, henüz haberin şaşkınlığını üzerlerinden atamadan Şakir’i karşılarında görünce şaşkınlıkları bir kat daha artmıştı. O sırada Arap, piknik tüpünün vanasını tamir etmeye çalışıyordu. Şakir içeri adımını atmadan az evvel: “Kimse ateş yakmasın çocuklar. Tüp, gaz kaçırıyor, tamir edeceğim. Yoksa hepimiz duman oluruz.” diye içeridekileri uyarmıştı. Bu uyarıyı duymayan Şakir: “Merhaba arkadaşlar, selamünaleyküm ben geldim.” diyerek ağzında sigara ile kahveden içeri girdi. Şakir’in ağzındaki sigarayı gören Arap panikle: “Sen ha! Sakın sigara içme.” dedi.Şakir’se gayet rahat: “Yoo gelişimin şerefine bir sigara yakalım di mi?” deyip çakmağı çakar çakmaz içeride patlama yaşandı.