Hepimizin hikâyesi birbirine benziyor aslında. Bazen isimler değişir, bazen şehirler, bazen de tarihler… Ama bütün hikâyeler yarımdır, bir anda bitiverir. Benim hikâyem de herkesinki gibi başlamıştı. Güzel bir çocukluk geçirdim. Ailem hep üzerime titredi. Benim için ellerinden gelenin en iyisini yaptılar. Okul hayatım boyunca efendi-uslu, çalışkan bir öğrenciydim. Kavga dövüş bilmezdim. Diğer çocuklar gibi öğretmenlerden aileme şikâyet gitmezdi. Her dönem teşekkür, takdir alırdım.

Mehmet Pektaş, Şehit Mustafa Gözütok Ortaokulu öğrencileriyle buluştu. Türkçe öğretmeni Tamer Pektaş'ın organize ettiği etkinlikte Mehmet Pektaş, Mehmet Akif Ersoy ve İstiklal Marşı hakkında konuştu. Öğrencilerin yoğun bir ilgiyle takip ettikleri program sonrasında Pektaş, kitaplarını imzaladı.

Yunus Emre hakkındaki bilgiler onun şöhreti ile kıyaslandığında yok denecek kadar az. Eldeki belgelerde de Yunus Emre, Âşık Yunus, Yunus-ı Guyende, Yunus Bey, Yunus Emir Bey gibi isimlere rastlanıyor. Yıllarını Yunus Emre’yi anlama ve anlatma yolunca harcamış biri olarak size göre “Bizim Yunus” kimdir? Bizim Yunus, 124-1320 tarihleri arasında yaşamış bir Anadolu bilgesi ve çok büyük bir şair. Tabii asıl kimliği dervişliği. Kadim kaynaklar, onu Sakarya havzasında yaşamış gösterirler. Burası şeyhi Tapduk Emre’nin dergâhına çok yakın bir yerde olan Eskişehir’in Mihalıççık ilçesine bağlı Sarıköy’dür. Fakat bütün bir Anadolu’yu gezen bir isim olarak onun bugün makamı bulunan şehirlerle de bir ilgisinin, irtibatının olduğunu düşünüyorum.

Yol her hafta olduğu gibi ışıklardan itibaren trafiğe kapatıldı. Pazarcılar teker teker gelip yerlerine yerleştiler. Brandalar çekildi, büyük şemsiyeler açıldı, tezgâhlar kuruldu, ürünler tablalara yerleştirildi. Müşterilerin gelişiyle birlikte meyve, sebze satanların sesleri yükseldi. Pazarda belli bir yeri olmayanlar biraz geç gelip o hafta pazara çıkmayanların yerlerine sokuldular. Mısırcılar, simitçiler ve tatlıcılar seyyar arabalarıyla ortalarda gezinmeye başladı. Pazarın ilk müşterileri ortalık kalabalıklaşmadan işlerini görüp evine gitmeyi düşünen ihtiyarlar, çocuklu kadınlar ve meyvenin, sebzenin iyisini almak isteyenlerdi. Pazarcılar bu saatlerde tanıdık müşterilerle ve birbirleriyle sohbet edecek vakit buluyorlardı.

Yayıncılık dünyasının belki de en zor alanıdır dergicilik. Dergi, bir fikir olarak doğup okuyucunun eline ulaşıncaya kadar her biri birbirinden meşakkatli aşamalardan geçer. Her aşama büyük bir özveri, emek ve tabii ki maddi bir külfet ister. Derginin beklenen etkiyi yapmaması, okuyucudan güçlü bir geri bildirimin gelmemesi, masrafların çıkmaması ise üst üste hayal kırıklıkları yaşatır. Yapılan işin sorgulanmasına yol açar. Dergi emekçileri bu aşamadan sonra yepyeni ve daha zorlu bir aşamada bulurlar kendilerini: Dergiyi yaşatmak.